Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Wortels en vleugels

Psychologie is zó simpel! Kinderen worden groot en moeders vinden het vreselijk. Het mooiste wat er is en het allerafschuwelijkste wat er is. Wat ík deze week al heb moeten doorstaan als moeder: oudste (5) met zwemles naar het diepe, 1 tand eruit en z'n eerste judoles.

Resultaat: 1 bijna-verzuipbeurt met bijna-paniekaanval van mij, een beginnende fietsenstalling met tand in doosje wat hij al in een kraammand kreeg en totale overlevering aan een strenge judoleraar. Ik zou het doodeng vinden. Maar terwijl ik stiekem om de hoek kijk geniet hij zichtbaar en gaat hij volledig op in de les. 

Read more

Zo kwetsbaar

Mijn vierjarige zoon werd keer op keer geduwd door een jongetje met een groen t-shirt in de speeltuin. Wat doe je op zo’n moment? De één zal er op af stormen. De ander vindt dat de kleine man het zelf moet oplossen, 'dat moet hij later ook, wen er maar aan'. En ik? Ik weet dus niet wat ik moet doen. Help ik hem als ik me er mee bemoei? Of heeft hij er meer aan als hij zelf bepaalt wanneer het genoeg voor hem is? 

Read more

Lieve kraamhulp

Dit is een open brief aan jou: Hannah. Dankbaar ben ik je voor de vruchtentoetjes met een druif bovenop en een verrassing onderin. Jou kon ik verdragen om me heen, ondanks het gevoel van onder lijn 5 te hebben gelegen. Jij wist de weg wel te vinden in mijn huis. Nog beter dan ikzelf. Niet eerder waren alle wasmanden tegelijk leeg. Nooit zijn mijn handdoeken zo fijn gestreken. Of sowieso gestreken. Als het Hilton was het; iedere dag een schoon bed. Als ik een kraamtraan voelde opkomen mocht ik fijn tegen je aanpraten en je reageerde oneindig begripvol. Je bent onmenselijk in de positieve zin van het woord. Je hebt een perfecte balans in alles wat je doet. Want ook nog eens: als het aan mij had gelegen had grote broer het nieuwe mensje nu nog niet aan mogen raken. Bij jou mocht hij op dag 1 de fles geven. Wat zeker bevorderlijk is geweest voor de afwezigheid van gemene jaloerse knijpjes of duwtjes.

Read more

Het leed dat feestdagen heet

Een aantal weken geleden schreef ik over de maanden november en december. Ik hoor nóg mijn moeder er over klagen. Schijnbaar was ik dan ook hyperactief. Ik ben nu op het punt aangekomen dat ik deze periode ga vervloeken.
Ik houd van de gezelligheid, doch gedoseerd. Belachelijk om Sint’s verjaardag al vanaf begin november te vieren. Ik ben zelf eind oktober jarig. Dat vier ik ook niet vanaf 1 september. Zou het niet prettiger zijn als we op 5 december zeggen: 'o ja, vandaag is Sinterklaas trouwens jarig'. Wie? 'Dat zie je straks op school wel lieverd.' Feest, cadeautje, klaar. En..... weer rust.

Read more

Alles wat ik nodig heb

Ik maak nooit iets mee. Maar vorige week dinsdag wel. Want toen was het mistig. Jammer, als je je eerste reisje naar Texel maakt en helemaal niets kan zien. Het was al de 2e dag en ik vond dat ik een poging moest wagen. Ik wilde graag de vuurtoren zien. Op ansichtkaarten had ik gezien dat hij knalrood is. Ik moest nu alleen heel ver het strand op om door de grijze brei heen te kunnen kijken. Op zoek naar een stukje rood.

Read more

Hij snapt het

Voor het eerst kan ook mijn zoon van 4 knipsels uit reclamefolders knippen. “Hij snapt het nu, leuk he?”, wordt om mij heen gezegd. Met mama’s schaar uit de keuken gaat hij de krantjes te lijf. Ik verwacht half doorgeknipte lego, verkreukelde puzzels en Spidermanplaatjes zonder hoofd. Maar nee, het is een perfect uitgeknipte I-Pad. Tijd om uit te leggen dat Sint niet genoeg centjes heeft om alle kindertjes van Nederland een I-Pad te geven. Ik stuit op onbegrip. 'Maar íedereen heeft er één!'

Read more

Get the best blog stories into your inbox!

© Koekjes & thee 2012-2022

© 2022 Melania. All Rights Reserved.

Sign Up to Our Newsletter

Be the first to know the latest updates

Whoops, you're not connected to Mailchimp. You need to enter a valid Mailchimp API key.