Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Het was weer zover…

Vorige week waren wij een weekje op vakantie. Het was gezellig, fijn, leuk. Én ik ben volledig kapot terug gekomen. Het zal misschien mijn snelle overprikkeling zijn, waardoor ik het als zo intensief ervaar. Heel leuk, maar slopend. Ik voelde me letterlijk ziek. Oververmoeid, denk ik. Elke vakantie neem ik me voor dat ik de…

Read more

Mijn emetofobie: het is anders

Het is anders. Deze winter voelt niet hetzelfde. Een inkopper is natuurlijk corona. Maar dat bedoel ik niet. Mijn emetofobie gedraagt zich anders. En ik omschrijf het inderdaad als in de 3e persoon, omdat een fobie daadwerkelijk met jou aan de haal gaat. Zelf ben je de controle kwijt. Er gebeurt iets met je lijf dat je zelf niet wil.

Emetofobie = extreme angst voor overgeven

Deze winter is zij (ik noem haar zij) rustiger. Ik moet er vandaag aan denken, op deze eerste (en enige?) dag met sneeuw in Nederland. Als het één dag winter voelt is het vandaag wel. Het is 16 januari, ik zit midden in de winter, in het epicentrum van mijn angst, en ik voel me oké. Dit is bizar.

Read more

De Pijn

Ik móet schrijven van mijn psycholoog. Is dat even mooi! Dat vond ik toch al leuk.

Op dit moment lees ik 'Ongetemd leven' van Glennon Doyle. Tijdens het lezen dwaal ik af naar vroeger en link het aan wat mijn psycholoog me steeds vraagt. Hoe zijn dingen geworden zoals ze zijn en waar zit pijn? Waar zit nou echt dat wat zo verschrikkelijk zeer doet? Waar staat die emetofobie voor? Probeer dat eens figuurlijk te benaderen in plaats van letterlijk.

Poe

In Ongetemd Leven lees ik over De Pijn. Hoe lang ze daar straks nog over doorgaat weet ik eerlijk gezegd niet. Want al bij de eerste alinea dwaal ik af naar vroeger en besluit ik - door die stok achter de deur van mijn psycholoog - het op te schrijven. Verfrissend. In plaats van dezelfde rondjes in mijn hoofd te maken. Steeds weer en steeds weer.

Read more

Emetofobie

Mijn handen zijn stuk. Ik heb ze zo vaak gewassen met Dettol dat er barstjes op iedere knokkel zitten. Sommige barstjes bloeden een klein beetje. Ik staar in een rechte lijn naar buiten. Af en toe doe ik mijn ogen dicht en adem door mijn neus uit. Ik check het gevoel in mijn buik. Voel ik iets abnormaals? Ik adem nog één keer diep uit door mijn neus en ga verder met mijn staar. Af en toe kom ik er opeens achter dat het een kwartier verder is. Ik heb er niets van gemerkt. Mijn handen prikken. Ik leef al 2 dagen in mijn pyjama. Ik sta alleen op om naar de wc te gaan. Of om iemand te helpen. Ik probeer wel te helpen als iemand in huis ziek is. Eten doe ik niet, want dat vergroot het risico tot zelf ziek worden. Honger heb ik niet. Ik voel misschien al wat in mijn buik. Beginnende misselijkheid. Of het lijkt op de eerste dag nadat je 2 dagen heel erg ziek bent geweest. Ik weet het niet zeker en ik kan geen enkel risico nemen.

Read more

Get the best blog stories into your inbox!

© Koekjes & thee 2012-2022

© 2022 Melania. All Rights Reserved.

Sign Up to Our Newsletter

Be the first to know the latest updates

Whoops, you're not connected to Mailchimp. You need to enter a valid Mailchimp API key.